Bonefish in Bonaire

Robert Jan Mastenbroek trok afgelopen zomer met vrouwlief naar Bonaire, dat prachtige Nederlandse eiland in de Caraïben. Met zijn zonovergoten stranden, palmbomen en koraalriffen is deze plek voor veel mensen het paradijs op aarde. Maar voor een visser is een plek pas echt paradijslijk als er gevist kan worden – en dus nam Robert Jan zijn hengels mee. In deze bijdrage vertelt hij over zijn avonturen aldaar…

Tekst: Robert Jan Mastenbroek. Foto’s: auteur en Michel Rijnberg.

Eindelijk het is weer zover: we kunnen op vakantie. Mijn vriendin en ik wilden dit keer wel eens naar een tropische plek waar we allebei aan onze trekken konden komen. Zij houd ervan om lekker relaxed op het strand te liggen en ik gooi graag een hengeltje uit. Na wat rondneuzen en wat mensen gesproken te hebben, kwamen we uit bij Bonaire. Dit Nederlandse eiland is klein maar heeft toch genoeg te bieden om er drie weken lang te vertoeven. Van snorkelen tot een bezoekje aan de kleine hoofdstad Kralendijk, van het ezelreservaat Donkey Century tot rondhangen in een nationaal park, van chillen op het strand tot gezellig iets gaan eten en drinken: het kan er allemaal. En je kunt er vissen, zo werd mij duidelijk na een paar uurtjes rondgesnuffeld te hebben op het internet. Sterker nog: Bonaire bleek een van de beste stekken ter wereld te zijn voor wat sommigen wel eens de Ferrari onder de vissen hebben genoemd: bonefish.

Loeisterk zijn ze

Een van de snelste vissen in de wereld

Ik kende deze vissoort van diverse Youtube filmpjes en had er wel eens wat over gelezen. Daarbij krijg je steevast dolenthousiaste verhalen voorgeschoteld over loeisterke en uiterst sluwe vissen. Bonefish wordt ook wel gratenvis genoemd en is een tropische vis die zich over de Grote en Atlantische oceaan heeft verspreid. Ze voeden zich voornamelijk op grote en kleine kreeftachtigen, die hij door middel van kleine waterstraatjes uit de bodem vrij blaast. Bonefish komt zowel voor in ondiepe kustwateren en mangroves waar het slechts een paar centimeter diep is als in dieptes tot 84 meter.

Wat deze soort vooral bijzonder maakt, is dat het een van de snelste vissen ter wereld is. Ze staan dan ook in de top 10 snelste vissen. Ze kunnen een topsnelheid halen van maar liefst 64,4km. Na de aanslag sprinten ze ervan door als een raket. Ze kunnen een lengte halen van 104cm bij een gewicht van 9 kilo, maar zo’n vis is dan al zeker meer dan twintig jaar oud en dus een echte uitzondering.  De meeste bonefish zijn zo tussen de 40 en de 65 centimeter lang, maar ook die exemplaren hebben al serieus veel power.

Rond deze soort is internationaal dan ook een hele scene ontstaan! Vooral vliegvissers beschouwen ze zo’n beetje als de heilige graal van hun visserij, onder meer omdat je ze heel goed op zicht kunt vangen op de zogenaamde flats – ondiepe zandvlaktes waar je perfect kunt waden.

Een pijlsnelle rover

Hoewel ik bonefish altijd wel een hele mooi vis had gevonden om te zien, had ik er eerlijk gezegd nooit echt iets mee gehad. Het was in mijn ogen namelijk maar een kleine vis en ik focus nu eenmaal altijd op grote soorten. Hoe meer ik er echter over las en zag, hoe mooier het me begon te lijken om deze vis toch ook eens zelf te vangen. Ik kon me nog steeds niet voorstellen dat zo’n visje zoveel power kon hebben en dus wou ik dat wel eens aan den lijve ondervinden.

Ze houden van flats

Op jacht

Nadat ik mijn huiswerk gedaan had en  verschillende mensen gesproken had, wist ik op voorhand al waar ik ongeveer moest zijn voor deze vis. Bij onze eerste verkenningsronde op het eiland gingen mijn vrouw en ik natuurlijk meteen al even kijken op diverse plekjes waarover ik gehoord had, waaronder Sorobon Beach.  Daar zagen we tientallen windsurfers en een drukke mensenmassa. Die kon ik dus al van mijn lijstje met potentiële stekken schrappen, want ik houd van rust en had geen zin om tussen al die watersporters te gaan vissen. Gelukkig waren er nog veel meer mogelijkheden, zoals bijvoorbeeld Lac Cay, aan de overkant van dit drukke strand.

Wat was het er mooi!

Drie dagen later ging ik rond 5:30 in de ochtend naar een stek die een kennis mij getipt had. De tocht erheen alleen al bleek adembenemend mooi te zijn; ik zag diverse flamingo’s, grote roofvogels, passerende ezels – en dat alles in het licht van de snel opkomende zon.  Eenmaal aangekomen zie ik een prachtige omgeving vol met mangrove en duikende pelikanen. In het vroege ochtendlicht is het azuurblauwe water magisch mooi. Met mijn hengel in de hand ga ik in het koele water staan. Heerlijk, want zelfs zo vroeg is het al behoorlijk warm aan het worden. Gezien de warmte ben in het verkoelende water gaan staan, heerlijk!

Met een krachtige worp gooi ik mijn shadje richting de overkant van het meer. De adrenaline raast door mijn aderen: eindelijk is het dan zover, dacht ik. Ik wacht tot mijn shadje de bodem raakt en begin het dan rustig binnen te vissen. Telkens draai ik twee tot drie slagen aan de molen, en wacht dan tot ik weer bodemcontact heb. Al na een meter of vijf te hebben binnengedraaid voel ik een klein tikje,  maar er gebeurt niks. Ik doe nog twee slagen en krijg weer een weer paar tikken. Ik sla niet meteen aan maar draai eerst mijn lijn strak zodat ik contact heb met de vis. Op het moment dat ik weerstand voel, zet ik de haak. Geweldig!

Ik had geen idee wat eraan zat, maar de vis gaat meerdere malen door de slip heen. En ja hoor, daar was mijn eerste bonefish dan! Ik was zo blij als een klein kind kan zijn. Het lukte me helaas niet om een foto te maken, want ik was in het begin nog wat onhandig met deze gladde en drukke rakkers. Pas bij de vijfde vis lukte het me, dankzij de handschoenen die ik had aangetrokken om meer grip te krijgen.  Uiteindelijk ving ik er die eerste ochtend maar liefst tien in een uur tijd! En het waren de enigen niet van die vakantie, want ook op andere stekken die ik verkende bleken ze te zwemmen.

Met handschoenen aan lukte het wel

Aanvankelijk viste ik ook op de ondieptes, zoals ik gelezen had op vooral sites van vliegvissers. Ik kwam er echter al snel achter dat deze manier van vissen toch niet zo heel erg effectief is. Vaak kom je er maar enkele tegen en dan moet je ze ook nog weten te besluipen zonder dat je ze laat schrikken, wat nog niet meevalt. Ook is het niet makkelijk om ze te spotten omdat ze heel erg goed gecamoufleerd zijn. Daarom besloot ik me op de diepere stekken te concentreren op Lac Cai – plekken waar tussen de twee en de vijf meter water stond.

En dat bleek een voltreffer, want op deze dieptes bleken de vissen graag in hele grote scholen te zwemmen van soms wel 60 vissen. Tref je dan ook zon school dan kan je je geluk niet op en dan kan elke worp wel een vis opleveren. Het viel me daarbij op dat de vissen in een school allemaal een beetje van hetzelfde formaat waren, met een enkele uitschieter ertussen. Ik durf gerust te zeggen dat ik er in een paar keer vissen wel meer dan 100 gevangen heb, met vissen die zeker boven de 60cm gingen. Dit had ik natuurlijk nooit kunnen dromen: mijn missie bonefish was meer dan geslaagd!

In de vroege ochtend al op pad.

 

Bonefish kan je belagen met baarsspullen. In mijn geval is dat een Shimano Adrena Poison 267M2, met een werpgewicht van  5-15 gram en een lengte van 2.29cm. Met zo’n gevoelige en strakke hengel voel je elke knabbel, en dat is bij het vissen op bonefish wel een voordeel want de aanbeten zijn zeker niet altijd hard. Het is me wel eens voorgekomen, maar in 99% van de gevallen waren het eerder kleine knabbeltjes zoals bij een baarsaanbeet op een Ned- of C-rig.

Shadjes werkten perfect.

Op deze hengel zette ik een Shimano Vanquish 3000, volgespoeld met een gladde Kaikriki  8x braid met een diameter van 13/00 – ideaal voor verre worpen. Die heeft een wat diepere spoel, zodat er veel lijn op kan – geen overbodige luxe gezien de harde snelle runs die bonefish kan nemen. Voor vissen tot een centimeter of 60 heb je aan 100 meter lijn meer dan genoeg, maar je kunt maar beter op veilig spelen en wat reserve hebben, want je zal maar net die droomvis van 9 kilo weten te haken… Als onderlijn monteerde ik een metertje fluorocarbon met een diameter van 40/00. Je hebt immers regelmatig bijvangsten met tandjes…

Interessante bijvangst

De montage was vrij eenvoudig: een klein shadje van een centimeter of vijf, dat ik op een wormhook van Decoy maatje 4 had geprikt. Op zo’n vijf centimeter daarboven monteerde ik een klein stoppertje, en daar weer boven zat een 5,3 grams tungsten bullet weight. Het stoppertje had ik bewust aangebracht om ervoor te zorgen dat de vis het shadje net iets beter zou kunnen opzuigen doordat het loodje tijdens de aanbeet niet in de weg zit.

 

Bonefish en meer

Voor de afwisseling ging ik uiteraard ook op andere soorten vissen, en ook dat lukte boven verwachting goed. Zo ving ik er tarpon, diverse soorten jacks, een engerd van een murene en nog veel meer om op te noemen. Ook kreeg ik ik er echte giganten aan, maar daar had ik niets tegen in te brengen en die verspeelde ik in het rif. Het mag wel duidelijk zijn: ik heb mijn hart verloren op Bonaire! Geeft u het ook eens een kans?

Tarpon, een echte droomvis.

INFORMATIE

Bonaire is goed bereikbaar vanuit Nederland. KLM brengt u in 12 uren van Schiphol naar Bonaire International Airport. Het eiland is 288 vierkante kilometer groot, oftewel anderhalf keer zo groot als Texel. Je kunt er verblijven in hotels, resorts of vakantiehuisjes en – appartementen. Het leven is er helaas niet bepaald goedkoop, en daar komt nog bij dat je er echt wel een terreinwagen moet huren als je het eiland een beetje wil verkennen en de betere visplekken wil kunnen bereiken. Neem dan meteen maar een auto met airco, want de temperatuur loopt er in sommige perioden van het jaar gevoelsmatig op tot dik 40 graden, en dat is warm, heel warm zelfs. Wij hebben de eerste dag gelopen om boodschappen te halen, en we gingen  letterlijk en figuurlijk stuk van de hitte. Nadat we, half dood, weer in het appartement waren, hebben we meteen contact opgenomen met de autoverhuurder met de vraag of we de auto ook eerder konden krijgen. Gelukkig was dit geen probleem. Als je graag filmbeelden wil zien van mijn visserij op Bonaire, neem dan zeker eens een kijkje op mijn Youtube kanaal Robertjan Mastenbroek Fishing.

|> Dit artikel is overgenomen uit Beet Magazine 

Reacties

  • Er zijn nog geen reacties.
  • Reactie toevoegen

    Vanaf NU niets meer Missen?

    De Mooiste Bestemmingen & Winacties Direct in je Mailbox!
    Inschrijven
    close-link