RICHARD VAN DEN BROECK – Waar thuis de mussen dood uit de lucht vielen van de hitte en droogte, en de bomen half augustus al in herfstmodus kwamen en hun bladeren afgooiden, was het hier groen, groener, groenst. In alle tinten, achter elke bocht een nieuwe variant van groen. Ierland, het was weer een beetje thuiskomen!

Zowat dertig jaar zijn de meren en meertjes rond Ballinamore onze targetwater en vinden we in Glenview House ons vaste onderkomen. In het voorjaar hebben we de dan erg actieve de zeelten in het vizier. En natuurlijk de Ierse snoeken, hongerig en nog nagenietend nog steeds aanwezig op de ondiepe paaistroken.

September, nu dus, is top voor het betere feederwerk. Niet met twee dikke wormen gaan leunen op de brasem, je ontzegt je dan zoveel vispret, maar op voorn en hybriden. Mooiere voorns vang je nergens. Nee, niet in grote, maar in schoonheid. Oud zilver afgewerkt met diep oranje, of is het rood? Dan mijn droomvis, hybriden, loeisterk. Soms hondsbrutale aanbeten, een dag verder wat voorzichtige tikken op de feedertip. De overal aanwezige baarzen, jammer maar meestal dwerggroei, moet je er dan maar bijnemen.

Het voelt als thuiskomen…

LOUGH GARADICE

Alhoewel er binnen een straal van zo’n twintig kilometer rond Ballinamore een vijftigtal meren en meertjes liggen is deze kanjer van 400 ha, met een viertal goed bereikbare visstroken, zowat onze toplocatie. The Deeps, auto achter de kont, met bijna 6 m water op veertig meter afstand, belooft altijd dikke kans op brasem. En ferme knotsen van hybriden struinen er in september altijd wel rond . Mijn vismaat Peter is een perfectionist, paardenmestpiertjes, dode en drijvende maden, Spa bruis werkt volgens Peter het best.

Spa bruis en niks anders.

De avond voor de visdag een dosis maden helemaal kopje onder, en een deel drijvers die nog net hun kopje boven de Spa bruis kunnen houden om zich vol lucht te zuigen. Natuurlijk heeft Peter nog een voorraadje hocus pocus bij zich. Zakjes en flesjes, volgens hem dodelijk. Zijn montage; voorslag 24/00 fluorocarbon, 16/00 onderlijn, eveneens fluorocarbon. Op een 8-tal centimeter van de haak maat 14 of 16 is een flinterdun stukje rood drijvend siliconen geschoven, dat de aasaanbieding extra frivool moet maken (volgens Peter dan toch). Casters en knipwormen verrijken het voer en per hengeldag voorziet hij een knappe portie tarwe en gekiemde hennep, thuis een dag te week gezet, gekookt en vacuüm getrokken.

‘The Deeps’ op Garadice: 400 ha ruimte

VOLOP VOORNS

The Deeps kan link zijn, een ondiepe met stenen bezaaide oeverzone. Dan een steil aflopend, met mosseltjes begroeid talud. Ikzelf knoop daar vrolijk een onderlijntje 0,20 mm aan. Mijn eerste Ierse les die ik er kreeg. Kringelt nauwelijks, de vis doet er niet moeilijk over en je moet ook die knappe vissen voor het korven vretend talud, omhoog zien te krijgen. Onze voermix? Doen we niet moeilijk over, ik mag altijd even bij Sensas langs om onze Ierland dosis bijeen te sprokkelen. Graag donker en met een goede kleefkracht, al kan je door de wijze van bevochtigen daar zelf heel wat aan doen…

In Ierland hoor je met je setup in het water te zitten. Snap niet waarom, paar meter achteruit, is evenveel verder werpen, maar je houdt het droog. De charme van Ierland zeker?

Visvakantie Ierland
Aastafel van Peter, mijne een stuk schraler; maden en meer maden…

Die eerste worp… je spulletjes zijn klaar, paar flinke grepen maden krioelen in je voerbak. Voor je uit herken je de oriëntatiepunten waarheen je vorig jaar mikte. Die eerste worp… je hebt die ‘weer thuis emoties’ net in bedwang of de tip beweegt al nerveus. Peter is nog in voorbereiding, netjes en secuur als altijd. Richard, na al die jaren nog steeds wild en onstuimig, lui en gemakkelijk. Afgeplakte voerkorf; tjokvol maden.

Natuurlijk schuiven de plaatselijke baarzen aan. Die wegvangen en dan komen de voorns, nooit formaat baksteen, maar ongelooflijk mooi en vooral veel. Met 20/00 onderlijn kan je flink tillen. Peter rustig en bedachtzaam, twee van die rode piertje op de haak en aan de punt een caster. De aanbeten zijn even bedachtzaam, paar tikjes op de tip en dan buigt die langzaam naar voren. Ook ander slag vis, knappe skimmers en een stel knotsen van hybriden, en ja natuurlijk ook hier die baarzen.

Moe, maar voldaan aan het einde van de dag whisky slurpen bij de haard. A perfect Day!

visvakantie ierland
Niet de reuzen van het meer, maar vooral veel.

CONNELY’S SHORE

Best koud, wind noordoost, grijs en grimmig. Goed visweer? De mixer in het voer en Spa bruis op de maden. Vandaag Connely’s, zowat de andere kant van Garadice. Mooier kan niet. De auto boven op het erf laten staan en de boer brengt je met de trekker helemaal op je plaats. Hier beneden wordt de rust alleen verstoord door het gezang van vogels en een soms nieuwsgierige koe. Het heeft zowaar opgehouden met regenen. Wind verscheurt het sombere wolkendek en zorgt voor een gaatje blauw. Die klad blauw wordt veel blauw, met als toetje een regenboog. En dan moeten we nog beginnen.

Mijn maatje minder stuks maar grover wild.

Verleden jaar was het hier volop hondsbrutale hybriden, vissen van meer dan een halve kilo met als bonus een stel van die donkere, zwaar gebochelde Ierse brasems, smullen. Veertig meter onder de clip was in het verleden ver zat. Nu ook. Bij de eerste inzet gaat de tip gelijk krom. Vandaag is het weer volop voorns wat de klok slaat. Peter gaat weer voor raffinement, en groter. Dolle pret. Wolken en wind nemen toe, blauw wordt weer grijs.

De aangewakkerde wind duwt mijn korf (40 gram) helemaal opzij. Een zwaardere, 60 grams speedkorf, bedwingt enigszins de tot schuim geklopte golven. De aanbeten verzilveren wordt er niet makkelijker op. Was dat nu een golf die aan de lijn likte? Drie maden vellen aan de haak bewijzen het tegendeel. Toch afgetikt met een 20 kg aan voorns (gemiddeld zo’n 150/300 gram), mijn maatje minder stuks maar grover wild.

witvissen in ierland
Dan ineens kleurt de lucht prachtig blauw…

STORM, SNOEK EN BRASEM

‘Morgen toch niet vissen?’ klinkt onze gastvrouw Teresa bezorgd. Ze geven vannacht tot morgenmiddag zware storm aan. Na twee whisky’s klink je altijd wat stoerder. We zoeken wel een beschut plekje, en paraplu, weet je wel. Schouder ophalend, en iets mompelend als dwaze vissers, trekt ze weer de keuken in.

Met snoek moet je hier altijd ‘rekening’ houden…

Als we die ochtend de deur opentrekken zijn we direct een stuk minder stoer. Plek 7 en 8 geeft enige beschutting, waagt Peter. Wie ben ik om tegen te spreken. Tijdens het uitpakken van de spullen houdt de regen op en de schuimkoppen worden minder kwaad. Mijn lijnclip blijft maar weer op veertig meter, makkelijk toch? Als je liever in de auto blijft zitten door wind en regen, spreken de Ieren van brasemweer… Krijgen nog gelijk ook, een totaal ander aasgedrag.

Weer een topdag!

Na drie vette voerkorven melden de hybriden zich, even brutaal als het weerbeeld. Paar uur verder, de eerste knappe skimmers, gevolgd door een vijftal brasems. Tot een twintigtal meter uit de oever staat hier een dik wierbed. Blij met onderlijntje twintig, en een stevige haak. De snoek is ook ‘on fire’ en niet zo’n beetje ook. De eerste heeft het op mijn binnen gedraaide korf gemunt. De tweede pakt mijn trosje maden en kan ik landen. Weer een topdag.

Wachten op die zeelt, die het vertikte. Toch wat (te) laat in het seizoen?

Dan is er nog dat zeeltmeertje, waar de zeelt totaal niet thuis geeft (toch wat laat in seizoen?), maar wel een partij knappe skimmers. Zeelt vangen we wel in Carrigallen, dat knappe meer waar je alleen toegang krijgt als je de combinatie van het cijferslot kent. Er zitten wat jongens uit Leeds te oefenen met de vaste hengel voor het komende Carrigallen festival. Veel, maar erg kleine vis. De Leeds boys, met ingerichte camper inviteren ons op thee en koek. Gesterkt kan ik dan toch nog een zeelt haken en een knots van een hybride. Fijne mensen om je hee, en een stel knappe vissen, daar word je blij van.

Zijn en blijven prachtvissen!

Snoeken is deze trip aan ons niet besteed. Natuurlijk willen we graag, hoop spul bij ons ook. Maar onze vertrouwde bootsman laat het afweten, althans zijn boot. Er is een alternatief; motor en benzine in auto meenemen en ermee door een weiland zeulen… Jammer, maar dat is niet meer aan deze oude knarren besteed…

IERLAND TIPS

Nu al weer heimwee.
  • Heb je de spullen reeds ginder staan, of ga je beperkt op roofvis, dan kan het best en snel per vliegtuig. Heb je een hoop spullen mee zoals wij, dan wordt het varen met de veerboot. Erg blij met de verbinding Cherbourg – Dublin, Irish Ferries is een aanrader. Je hoeft slecht met één veerboot. Via Engeland twee, meer stress en duurder.
  • Een waadbroek is onmisbaar in Ierland, ga voor (dik) neopreen want het water is er nooit te warm.
  • Twee regenjacks is geen overbodige luxe. Is er eentje drijfnat kan je volgende dag weer droog beginnen.
  • Neem ook warme kleding en sokken mee. Ik beb er zelden in t-shirt gevist.
  • Wormen liefst van thuis meebrengen, zijn in Ierland erg duur en niet altijd verkrijgbaar. Als het kan ook lokvoer. Maden en casters zijn er geen probleem.
  • Twee van die stevige grijze vuilniszakken kunnen je bij een onvoorziene lek in je waadpak drooghouden.
  • Wat klein verbandspul is nooit verkeerd, zeker als je op snoek gaat.
  • Waterdichte materiaaltas, stormtouwen om je plu te zekeren. Een pin of bankstick krijg je haast nergens de grond in.
  • Lichte of medium feederhengel, met 40 meter afstand zit je haast overal goed. Lichte tips en korven tot 60 gram. Als het kan gewone platte korven. Als het moet (wind) speedkorven. Vergeet zeker geen plastic window feeders.. Laat die dunne onderlijntjes thuis.
  • In september zijn er erg veel meerdaagse festivals, hou daar rekening mee. Knappe wedstrijdstroken zijn dan vaak bezet.

|> Dit artikel is overgenomen uit Beet Magazine

Mooier wordt het niet…

Reacties

  • Er zijn nog geen reacties.
  • Reactie toevoegen

    Vanaf NU niets meer Missen?

    De Mooiste Bestemmingen & Winacties Direct in je Mailbox!
    Inschrijven
    close-link