Ijskoude Alpenkarpers

BAS BAKS – Wintervissen in de machtige Alpen, wie wil dat nou niet? Bas heeft er inmiddels een jaarlijks terugkerend festijn van gemaakt. Op zoek naar bakken van karpers, die zich in grote getalen verschuilen in de diep blauwe wateren aan de voeten van de Alpen. Niet weggelegd voor iedereen, maar dat maakt het dan ook interessant. Bas en William nemen jullie mee op avontuur richting de kou en de prachtige uitzichten van de Alpen.

Het is eind oktober 2022 als ik het idee op gooi bij William, eigenaar van Team Outdoors. Samen zijn we sinds halverwege 2022 bezig met het delen van ideeën op het gebied van creatief content maken in de karper scène. Hieruit is een plan gekomen om een platform te maken dat voor iedereen toegankelijk is. Hier moet straks allemaal karper gerelateerde content op komen te staan. Nadat dit idee geboren is, gooi ik dit, wellicht rare plan bij William op tafel. Karpervissen in februari in de Alpen, mensen die er met regelmaat komen voor wintersport weten dat je in ieder geval rekening moet houden met sneeuw. Wellicht niet meteen het meest aantrekkelijke plan, maar soit…

Dus, dit plan was leuk bedacht in mijn hoofd, alleen alle trips die ik maak staan of vallen bij de voorbereiding. Je zult altijd tegen dingen aanlopen in een trip en dat maakt het des te belangrijker om alles goed te regelen zodat je niet tegen vervelende situaties aanloopt. Daar is het weer zeker een belangrijke factor in. Samen bekijken we onze agenda en door een eerdere sessie van mij in de alpen (december 2021) weet ik dat je echt goed moet checken wat het weer doet. Ik had toen niks gecheckt en had geluk dat er nog een klein gedeelte van een water ijsvrij was. Dat ik in die sessie ook nog daadwerkelijk beet kreeg en vis ving had ik absoluut niet verwacht!

Samen een weekje content maken, en ondertussen volop genieten!

Het avontuur begint

Samen besluiten we het weer in januari en februari goed in de gaten te houden en last minute naar de alpen te rijden als het weer goed precies goed is. Nu hoor ik je denken wanneer is het weer dan goed, nou het liefst erg koud en een strak blauwe lucht met een zonnetje. Het gebied is erg groot, maar toch is de keuze voor een water best makkelijk. Het water in kwestie is bij de meeste vissers aardig bekend vanwege de goede kans op een grote vis. In de zomermaanden kun je er met moeite een stekje vinden omdat het vol zit met vissers uit heel Europa.

De hamvraag is dan, wie is er zo gek om in de winter te gaan? Uiteraard heb ik in mijn achterhoofd ook nog wel wat uitwijkmogelijkheden, uit eerdere tripjes. Will is wat sceptisch, zeker omdat we maar 4 nachten de tijd hebben, maar uiteindelijk gaat hij overstag. Klaar voor actie!

Wie is er zo gek om hartje winter af te reizen naar de Alpen?

Je zult ons wel voor gek verklaren, 4 nachten vissen en daarvoor 12 uur diep de Alpen in rijden. Exact de reden waarom ik dit wilde doen, iedereen verklaart je voor gek! Dat betekent dat bijna niemand dit doet en daarom heb ik het idee dat er wat te halen valt. Bepakt en beladen rijden we met twee busjes richting de alpen. Voor deze trip hebben we onze cameraman Kevin mee, Kevin zorgt ervoor dat dit hele verhaal ook op camera vast gelegd wordt, altijd een fijne gedachte dat je je daar niet druk over hoeft te maken.

William was wat sceptisch, maar dat was vrij rap klaar want de eerste hengel liep al snel af.

Op een of andere manier duurt de heenreis altijd langer dan je vooraf bedacht hebt. Je kent het vast wel, je wilt goed voorbereid en opgeladen beginnen aan de trip. Met als gevolg dat je net na het werk vertrekt, om zoveel mogelijk tijd door te brengen in het Franse land. Eindstand is dat je onderweg mega vermoeid raakt, je toch even moet stoppen om een paar uur in of naast de bus te gaan slapen. Afijn, na een relatief rustige trip komen we rond 04:30 aan op het water. Nachtvissen is uitgesloten dus de oogjes kunnen nog even toe alvorens we beginnen met uitpakken.

Bij het krieken van de dag ontwaken we uit onze korte maar krachtige slaap. Het is tijd om te verkennen, het water ligt er rustig bij en wordt verlicht door de ochtend zon die langzaam over de bergen heen begint te komen. Lekker ingepakt in de thermo kleding grijpen we direct twee voerboten uit de auto. Voor deze trip hebben we iets heel gaafs weten te realiseren.

William heeft een Lowrance FS9 uit de schappen gehaald en in een voerboot laten bouwen. Voor de leken onder ons, wat maakt dit nou gaaf, nou een Lowrance FS9 is uitgerust met side scan. Je kunt met een side scan links en rechts naast je voerboot of rubberboot kijken. Maar niet zomaar een paar meter, nee, hoe dieper de plas is des te verder je kunt scannen. Zo kun je op hele diepe afgravingen tot wel 50 meter links en rechts van de boot kijken. Uiteindelijk blijkt dit stukje techniek ons echt extreem goed te helpen om de vis te lokaliseren.

Essentieel in ons strijdplan, de Lowrance FS9, met sidescan. Als je goed kijkt zie je ze allemaal opgestapeld liggen.

Neus in de boter

Eerst maar eens dit prachtige stukje techniek uittesten. Ik ben een minuutje of twintig bezig met de fancy voerboot als ik eventjes niet oplet bij een stukje ijzel aan de rand van het water. Plons, en ja ik je vertellen met -4 is hij dan ineens heel klein… Drijfnat sta ik op een goede 1,30 meter diepte. Gelukkig is Kevin niet in de buurt met de camera, dus een publiekelijke afgang blijft mij bespaart. Een fris setje droge kleren wordt aangetrokken en weer over tot de orde van de dag.

Al snel vinden we een grote groep vissen die vast op de bodem liggen, niet gek met een water temperatuur van 3 graden. Omdat we geen nachten mogen vissen besluiten we erg mobiel te vissen. We vertrouwen op de indicaties die we eerder zagen op de dieptemeter, met het positioneren van de eerste hengels. Wanneer we de laatste hengel van het eerste setje neer leggen loopt de eerste hengel al af. De waker schiet langzaam omhoog en de slip begint te lopen, verbaasd maar direct gefocust pak ik de hengel op, je weet gewoon dat elke vis op dit water een dikke 50er kan zijn.

Na een stevige dril duw ik het net onder een kleine spiegel, de eerste vis van de trip is een feit. Erg lang kunnen we niet genieten van dit moment, voor we het weten krijgen we piepen op de andere hengel. Ik kijk Will aan, meen je dit?! Wat verbaasd drillen we niet alleen deze vis maar nog 5 vissen binnen een tijdsbestek van 2 uurtjes.

Kevin heeft gelukkig mijn onderdompeling gemist, verder is hij altijd scherp en klaar voor de actie.

We krijgen even een moment van ademruimte en realiseren ons direct dat we onszelf eigenlijk niet goed hebben voorbereid. Maar zeg nou zelf, als je mij had verteld dat wij in de eerste 3 uur tijd 6 vissen zouden vangen had ik je voor gek verklaard. Samen met Will maak ik een plan, hier kom ik zo op terug. Eerst moesten we zorgen dat wij onszelf van wat voer voorzien, het kacheltje moet immers ook bij jezelf blijven branden in deze tempraturen.

De koelbox zit gevuld met vooral verse producten, waar je wel even de tijd voor moet nemen, niet helemaal ideaal als het zo hard loopt.

Zo gezond als we zijn hebben we vanuit Nederland een koelbox met veelal verse producten meegenomen, echter eten waar je even de tijd voor moet nemen, ideaal is het dus totaal niet. We besluiten de tijd te nemen, de ene maakt rigs de andere zorgt dat we allemaal warm kunnen eten.

Wat een gekkenwerk. Ik had veel verwacht, maar dat het zo snel los zou gaan absoluut niet.

Het plan

Terug naar het plan. We besluiten voorlopig maar met een enkele set hengels te vissen, hierdoor zijn we mobiel en houden we de hengeldruk laag. Mochten de vissen dan verplaatsen kunnen we makkelijk inpakken en de vis achtervolgen. Velen van jullie zullen wellicht nu denken; welke tactiek gebruiken we om dit zo naar onze hand te draaien. Uiteraard begint het allemaal bij de voerboot, de scans op de dieptemeter geven ideaal door waar de vissen opgestapeld liggen. Zodra we de vissen gevonden hebben leggen we de rig midden tussen de vissen. Het valt op dat de vissen nauwelijks schrikken van het droppen van de onderlijn.

Als je mij had verteld dat we in de eerste 3 uur tijd 6 vissen zouden vangen had ik je voor gek verklaard!

Welke rig gebruiken we? We gebruiken twee verschillende rigs, vooral om te kijken welke het beste werkt. Na alle aanbeten kunnen we snel concluderen dat het niet veel uitmaakt wat we aan ze presenteren als het maar iets te eten is. De rig die we het meest gebruikt hebben is een maden rig. We gebruiken hiervoor een kort gecoat onderlijnmateriaal, hiervan is het gedeelte gestript, het gedeelte het dichtst bij de haak. Het wapen naar keuze is een curve hook barbed maatje 4. Dit uitgerust met 2 korrels nep mais een micro swivel en wat maden. We vissen de rig met een slip-D om ervoor te zorgen dat we de haak snel kunnen vervangen, als dit nodig is.

Voor jezelf zorgen is echt belangrijk, je merkt het gewoon direct. Even goed eten en je zit niet alleen vol energie maar wordt ook direct weer wat warmer. We vinden de vissen eigenlijk weer super gemakkelijk, we positioneren hier en daar de hengels en al snel vertrekt de eerste hengel. De eerste vissen worden gevangen, toch blijven voor ons gevoel de grotere vissen van dit water uit. Het water is bekend met een groot bestand aan 40ers maar ook 50ers. Toch komen wij nog niet verder dan 19,2 kg, wat echt een prachtige vis is en eigenlijk mogen we natuurlijk niet klagen. Maar door de aantallen die je maakt op dit water met de kennis die we hebben, heb je toch het idee dat de kans op een van de grotere dames zeker aanwezig zou moeten zijn.

We vangen eigenlijk om het uur wel vis, en dat allemaal bij daglicht. De nachten gebruiken we om goed bij te slapen.

De dag verloopt eigenlijk zoals de ochtend, we vangen ongeveer om het uur een vis van gemiddeld formaat. Het blijft hard werken want naast vissen zijn we deze sessie aan het filmen en dit betekent dat elke vis net even wat meer tijd kost. Uiteindelijk is dat het allemaal waard, want zo kunnen we jullie weer een prachtige film laten zien. Als het einde van de dag nadert zijn we allemaal ergens wel opgelucht dat we de nachten niet mogen vissen.

We zoeken de warmte van onze tenten op om even een momentje voor ons zelf te pakken. Waarna we later gezamenlijk wat eten bij de kachel onder het genot van een biertje. Je merkt toch al snel dat met deze tempraturen de biertjes dubbel tellen. Het duurt dan ook niet lang voor de eerste zijn tent opzoekt. De wekker gaat om klokslag 6 uur. We hebben het nog even over de dag voordat we echt allemaal in ons mandje liggen. Moe, maar met een bizarre ervaring rijker gaan we slapen.

Klokslag 6 gaat de wekker en we zijn weer rap paraat om de hengels op de juiste plekken te leggen.

Een bizarre dag

Voordat we beginnen: wat een dag was dit, ik schrijf dit natuurlijk in de verleden tijd. Terugkijkend denk ik echt wat hebben we hier nou eigenlijk geflikt. Is dit een nieuw trucje dat een garantie geeft tot succes? Of dit echt zo is gaan we zien, ik ga ‘dit’ trucje namelijk nog eens proberen. Over exact 10 dagen nadat ik dit schrijf vertrek ik voor 14 dagen vissen en filmen door de Alpen. Met als doel een mega vis en natuurlijk het liefst in de sneeuw.

Terug naar dag twee. Laat ik jullie meenemen wat er op deze dag gebeurde. Bij het krieken van de dag staan we uitgerust en vol energie aan het water, toch wel fijn om s ’nachts gewoon te kunnen slapen, iets wat ik persoonlijk eigenlijk heel lastig vindt. Na de dag van gisteren hebben we direct geëvalueerd. We besluiten dat we bij het plan van gisteren blijven, dit betekent ons volledig storten op een enkele set hengels. Mocht het dan niet lopen zoals we hadden gehoopt kunnen we dit gaande weg aanpassen.

De vissen worden relatief makkelijk gevonden, twee hengels op de vissen en een enkele er een beetje tussen. Twee handen maden met wat hennep en 16mm boillies meer is er niet nodig. Dus geen kilo’s aan voer die mensen normaal meenemen. Gewoon vissen op een enkele aanbeet. Na een prachtige dubbel run en een fantastische spiegel die wel iets weg heeft van een koi krijgen we toch ineens problemen. Niet met het vangen van vissen maar met een local die continue opnieuw langs komt lopen om herrie te schoppen. Tijdens onze sessie maken we ook wat extra content voor de website.

Zo ook van een nieuwe trakker tent. Deze staat netjes opgesteld langs de waterkant, met een kachel erin, en wat accu’s die we op deze manier warm houden. De local komt op het fantastische idee om de garde te bellen. Kinderachtig natuurlijk, maar vooruit. Terwijl de man staat te wachten op onze controle vangen we nog drie vissen. Na afloop van de controle wordt ons gevraagd of we de tent willen opruimen, want het geeft het verkeerde beeld. Uiteraard zijn we de moeilijkste niet en ruimen de tent op.

De controleur gaat zijn eigen weg, en niet lang daarna loopt de rechter hengel af. Het start niet veel anders dan anders. De vis blijft diep en van een winterslaap is weinig te merken. Na een paar minuten geeft William aan dat het toch wat anders voelt dan de vorige vis. De vis blijft diep en alles verloopt wat log. Eenmaal voor de kant komt er in het helder water uit de diepte een gigantische bal van een spiegel omhoog. We kijken elkaar kort aan en weten exact wat dit betekent, hier komen we voor! In mijn hoofd begint het te spoken, niet verspelen deze vis. In een keer raak scheppen. Ik krijg een kans doordat de vis aan de oppervlakte draait en schep raak. Dit is een bak!

Hier doe je het voor, niet normaal wat een bak!

Euforisch wegen we de sling en daarna de vis. En we komen uit op 26kg exact! Wat vet, een fantastische 50er. Dit is wat je wilt, voordat we de vis op de foto zetten varen we natuurlijk eerst de hengel weer terug. Het belang hiervan blijkt als binnen 10 minuten de hengel weer afloopt. ‘Helaas, een dertiger’ hoor ik mezelf zeggen. En tegelijk besef ik me dat dit best arrogant klinkt. Zo is het niet bedoelt natuurlijk, maar de drive zorgt ervoor dat ik als een machine verder wil gaan.

Aanzienlijk kleiner dan zijn voorganger, maar het blijven natuurlijk prachtige dieren. We klagen niet!

We zetten de vis op de gevoelige plaat in dit prachtige Alpen decor. Na het terugzetten van deze gigant loopt er een hengel langzaam af, William bedenkt zich niet en sommeert mij hem te pakken. Onder het motto, ik heb de buit al binnen. Dit hoef je mij gaan twee keer te zeggen, en ik dril me alle plezier deze vis. Tijdens de dril hoor ik naast mij nog een hengel vertrekken, totaal gekkenhuis! Will pakt de hengel op en gezamenlijk staan we te drillen. Hier kunnen we absoluut aan wennen… bij mij schuift er een prachtig beschubde spiegel het net in, maar de vis van Will spant de kroon. Je houdt het niet voor mogelijk, maar het is wederom een vijftiger. 26,2 kilo dit maal, het zijn maar cijfers natuurlijk, maar dit is voor een wintersessie absoluut bizar!

We maken fantastische beelden en foto’s en hebben eigenlijk allemaal een top stemming, want wat wil je nog meer zulke beelden een lekker zonnetje en fantastische vissen vangen. Naast het vangen zijn we ook druk met het maken van content over verschillend materiaal, zo leggen we wat uit over bevroren accu’s en laten we ook onze rigs zien. Uiteindelijk is het niet zo spannend wat we doen. We weten waar de vis ligt, de vis is gewend veel te eten dus als je ze dit voorschotelt willen ze dat wel.

De rest van de dag verloopt eigenlijk zoals de afgelopen dagen, we vangen onze vissen en genieten. Als de avond valt hebben we er vijf vissen bij gevangen toch merk je dat dit een kleinere slag vis is. Voldaan en genoten zetten wij de tenten op, op de parkeerplaats en genieten we van een heerlijke verse steak!

De laatste dag

De wekker gaat nog net iets vroeger dan de andere dagen. De laatste dag van de trip is aangebroken. Ik moet van mezelf vandaag alles er uit slepen om nog een winterbak voor mezelf te verzilveren. Tegelijkertijd kijk ik al even terug op de afgelopen week, want wat hebben we een aantal bizarre vissen gevangen. Het doel van vandaag is vrij simpel, een twintig kilo vis voor mij, om de sessie af te ronden. Gericht op die ene grote vis wordt lastig, dus de overgebleven optie is: gewoon zoveel mogelijk beten krijgen, dan loopt die bak er vanzelf tussendoor.

De kleinere goden melden zich weer. Zou het aan de verandering in strategie liggen?

Het spel begint opnieuw, de boot gaat te water en we lokaliseren de vissen. Bijzonder, ze liggen vandaag hoger in de waterlaag, en daarnaast wat meer verspreid. Niet gek, omdat de tempratuur iets opgelopen is ten opzichte van de afgelopen dagen. De eerste drie dagen lag de tempratuur telkens rond de 0 graden. Nu is het 4-5 graden, en dit zien we dus direct terug in het gedrag van de vissen. Bijzonder om te zien! We besluiten om de tactiek iets aan te passen en wat verder uit elkaar te gaan zitten, met twee setjes hengels in plaats van één.

In het kort; we vangen de met regelmaat vis, en allemaal zitten ze tussen de 12 en 17 kilo. Helaas lukt het niet meer om een vis van de buitencategorie te vangen. De aanbeten komen niet meer zo snel als de eerste drie dagen. We kunnen de vinger er niet op leggen, misschien komt het door de veranderingen in het weer, misschien doordat we de strategie iets aangepast hebben. Zeg het maar.

De man met de gouden kloten, twee vijftigers in een sessie, absurd.

Het einde van de sessie nadert, en net voor het opruimen krijgen we nog een dubbelrun. Will heeft mij de hele dag de aanbeten laten oprapen, zodat ik nog de maximale kans op een grote vis kan benutten. Nu moeten we echter beiden aan de bak, en je raadt het al… Beide vissen vechten hard, en als ze in het net liggen zie ik dat William wederom een vis boven de magische grens heeft.

Soms moet het zo zijn, en heel eerlijk, ik baal er wel een beetje van. Misschien raar, want je moet elkaar het absoluut gunnen, maar ik ben dan zo gedreven. Fanatiek tot op het bot, en dan is het even zuur. Dit gevoel verdwijnt natuurlijk snel, en we maken nog een toffe gezamenlijk foto. We blikken daarna samen terug op de gok die we hebben genomen, en hoe goed die heeft uitgepakt. Een droomsessie, zonder twijfel!

 

De volgende keer…

Hopelijk hebben jullie genoten van ons verhaal, in de volgende editie gaan William en ik dieper de Alpen in, terug naar een water waar ik voor mijn gevoel een jaar eerder samen met cameraman Kevin veel meer uit de sessie kon halen. Een sessie waar wij drieën uiteindelijk allemaal naar huis gingen met een voldaan gevoel en er een PB sneuvelde. Hierover meer in de volgende editie van de Beet, tot dan!

|> Dit artikel is overgenomen uit Beet Magazine

Reacties

  • Er zijn nog geen reacties.
  • Reactie toevoegen

    Vanaf NU niets meer Missen?

    De Mooiste Bestemmingen & Winacties Direct in je Mailbox!
    Inschrijven
    close-link