Visparadijs Panama

MARIO KOK – Maart 2021, het is het zomerseizoen in Panama. We zitten weer op de boot in Boca Chica, Chiriqui. Dit keer met Raymond, mijn nieuwe vismaat, die zo mogelijk nog gekker is dan ikzelf. Helemaal verslaafd aan vissen, en een diehard bikkel die wel tegen een stootje kan. Ray was al vijf keer naar Costa Rica geweest om een cubera te vangen en dat was tot nu toe nog niet gelukt. De druk stond dus op mij om een mooie vis voor hem te vinden.

Ray is helemaal zot van popperen en vissen met stickbaits, maar ik had hem al verteld dat de echt grote cubera snappers (Lutjanus cyanopterus) veel gemakkelijker te vangen zijn op levend aas. Maar goed, we gaan het proberen. Het zal overigens de laatste trip worden op een gehuurde boot. Ray en ik hebben net een prachtige 27ft Blackfin gekocht met 2x 300 pk op de spiegel. Dat gaat een heel mooi begin worden van vele uren op het water in deze unieke regio voor little (en niet zo little) big game. Op deze trip gaan we ons vrijwel volledig richten op monster cubera, almaco en roosterfish. De grote geelvintonijn begint net pas het gebied in te trekken en in marlijn en zeilvis hebben we even geen trek. Dus voor nu vol gas naar Coiba en Jicaron!

Visparadijs Panama
De Pacifische kant van Panama kent een grillige, rotsachtige kustlijn.

 

Parque Nacional Coiba wordt met zijn 38 vrijwel maagdelijke eilanden ook wel de Galapagos eilanden van Panama genoemd. De beperkte toegang betekent dat het toerisme hier nog relatief onderontwikkeld is. Een paradijselijke plek voor natuurliefhebbers, duikers… en sportvissers!

 

BOUNTY EILAND

Als we bij Coiba aankomen gaan we eerst aan land om een speciale vergunning te bemachtigen om rond het Coiba natuurpark te mogen vissen. Honderden, zo niet duizenden rotsen en onderwaterbergen die zelden bevist worden liggen op ons te wachten! Er zal nog heel wat verkend moeten worden. Jicaron en Jicarita kennen we al een stuk beter, daar weten we precies hoe we elke stek moeten bevissen. De stekken kennen we daar van binnen en buiten. Als een bepaalde techniek niet werkt, dan weten we ze wel op een andere te pakken. We hebben hier nog nooit geblankt. Het kan best eens wat lastiger zijn, maar altijd komen er wel een paar dikken vissen uit.

Bounty Island

Vanaf Coiba varen we langzaam op naar Jicarita, om daar ons kamp op te slaan op een maagdelijk bounty-eiland. En onderweg gooien we elke rots en onderwaterberg aan die er sexy uitziet. Het duurt niet lang voor we de eerste beuken krijgen op de poppers en stickbaits. Het zijn vooral jacks, mullet snappers en bluefin trevally. Heerlijke sport om te armen even op te warmen. Als we bij Jicarita aankomen knallen er een paar geelvintonijntjes op de sticks en poppers. We pakken even de lichtere hengels erbij en hebben lol met die gekke tonijntjes. De cuberas en roosters geven nog geen signalen van leven en het begint al laat te worden. We slaan de tenten op en na een heerlijke maaltijd van verse tonijn en een paar biertjes pakken we een paar uurtjes nachtrust.

Vissen in Panama
Hier maak je altijd kans op dikke vissen…. hele dikke!

 HELL YEAH!

De volgende morgen gaan we met slowjigs aan de gang. We proberen wat mooie aasvissen te vangen om Ray zijn eerste cubera te laten vangen. We zien heel weinig activiteit van bonito’s, wat zijn ‘Cruijffiaanse’ voor- en nadelen heeft. Nadeel is uiteraard dat het moeilijker is om geschikte aasvissen te vinden. We pakken van alles en nog wat op de jigs, maar geen bonito’s. Voordeel is wel dat er minder natuurlijk voedsel in de omgeving te vinden is, waardoor de rovers snel bij de aasvis zitten zodra die te water gaat; een overvloed aan bonito’s wil nog wel eens voor kieskeurige rovers zorgen.

Met slow jigs vang je hier veel en gevarieerd!

SLOW JIGS

Jiggen doen we vooral met slow-jig materiaal. We zitten hier op relatief ondiepe stekken – vanaf 40 tot circa 80 meter – en de slow jig levert hier meer vis en tevens meer gevarieerde vangsten dan speed-jig materiaal. Als je nog nooit met slow-jig materiaal hebt gevist, dan is het wel even wennen. De stokjes voelen ongeveer aan als een lichte en hele soepele snoekbaarshengel, terwijl we vissen op cubera, almaco, tonijn in XL formaat met maximaal 50 lb hoofdlijn en een 60 lb voorslag.

Hoe doen we dat? De hengel wordt met name gebruikt om samen met de reel een hele mooie, gecontroleerde actie te geven aan de speciale slowjigs van 80 tot 200 gram. De jigs worden gecontroleerd afgezakt, waarbij er goed moet worden opgelet omdat ze vaak op weg naar beneden al gepakt worden! Zodra ze de bodem aantikken worden er snel een paar slagen gedraaid om de jig van de bodem te halen. Daarna wordt er heel rustig een mooie dansende beweging aan de jig gegeven, waarbij deze vrij lang in de strike zone blijft hangen, veel langer dan bij speed jiggen het geval is.

Juist dit maakt slow jiggen zo dodelijk effectief. Als we een echt dikke vis haken, dan gaat de hengel punt direct naar beneden en wordt de vis voornamelijk op de reel afgedrild. De hengel wordt praktisch verticaal naar je toe getrokken waarna de lijn wordt opgedraaid. Het is in het begin even wennen, maar met deze techniek worden echt grote vissen binnengehaald. Bij kleinere en middelgrote vissen kan de hengel normaal gebruikt worden voor het drillen. Natuurlijk, we verspelen zeker vissen in de rotsen, of soms gaat er iets met tanden doorheen. Maar slow jiggen blijft voor mij een van de meest dodelijke manieren om almaco, pompano, snapper, jacks, tonijn en vele andere vissoorten te vangen. Zelfs cuberas en roosters komen er zo uit.

 

 

 

BIG GAME VISSEN PANAMA
Pompano jack.
Mutton snapper

We vangen prachtige vissen op de slowjigs; verschillende soorten snapper, almaco’s, tonijntjes, maar geen geschikte aasvissen. Dan maar even met inktvisjes trollen. We vissen ons door de tonijntjes heen om wat bonito’s te vangen. Dat lukt uiteindelijk en de aasvissen gaan rond ‘La Catedral’ – een enorme onderwaterpiek – te water. Het duurt niet lang of mijn reel loopt af; het blijkt een kleine blacktip rifhaai te zijn en die mag snel weer terug. Gelukkig zitten de tuna-tubes vol. Er gaat een nieuwe vis aan en wederom duurt het niet lang. Ditmaal wel een cubera voor mij, van middelgroot formaat, leuk om de rode kleur te zien! Ray begint er geloof in te krijgen en we gaan door naar een andere stek nadat het hier uiteindelijk een beetje stilvalt.

Ook grote roosterfish is niet vies van een bonito als aas!

Op de nieuwe stek gaan we driftend over een onderwater rotspartij met twee levende aasvissen overboord. Weer loopt mijn reel af en ik zet de haak op een massieve vis. Ray, hardcore visser en purist, weigert mijn stok over te nemen en het is aan mij om de vis uit te rotsen te houden. Ik voel meteen dat dit een hele beste cubera is. Na een forse knokpartij komt de vis eindelijk langs de boot. Wat een bak zeg! Een prachtige vis, dik 40 jaar oud, hier moet je respect voor hebben. De vis meet 115 cm lang en is een dikke 30 kilo zwaar. Snel wat plaatjes maken en de vis onder druk weer op diepte terugzetten. Prachtig!

Ray is nu mogelijk nog meer geconcentreerd als voorheen en zit bovenop z’n hengel. En terecht ook, want hij loopt meteen af. Boem! De slip van de Avet EXW 30/2 gaat dicht en de hengel trekt hoepeltje krom. Weer een goede vis. “Dit is je moment Ray, je eerste cubera! Nu niet verspelen!” Raymond doet alles goed en mag eindelijk na vele trips zijn eerste dikke cubera in de armen sluiten. Wat een fantastisch moment; een dikke metervis en beslist zwaarder dan 20 kg. Drie prachtige cubera’s aan boord op de tweede dag. Hell yeah!

“Dit is je moment Ray, je eerste cubera! Nu niet verspelen!”

EN WE NEMEN MEE

Wat hebben we normaal gesproken aan uitrusting mee voor een weekje in dit gebied? Jicaron en Coiba zijn bij uitstek geschikt voor multi-technieken dus we hebben meestal behoorlijk wat verschillende hengels en reels/molens mee.

Voor het werpend vissen met poppers en stickbaits gebruiken we kwaliteit hengels van rond de 2.40-2.80 m, waar je met een 80 lb gevlochten hoofdlijn mee uit de voeten kunt. Molens type Shimano Stella in het formaat 14.000 tot 20.000 zijn top, maar eigenlijk kun je met elke (zoutwaterbestendige) kwaliteitsmolen aan de slag die niet ontploft wanneer je de slip dichtzet bij een cubera van zo’n dikke 20 tot 30 kg.

Mijn favoriete leadermateriaal

Leader van rond de 140 lb; ik ben fan van Varivas Ocean Record Shock Leader, wat een stuk soepeler is dan fluorcarbon. Voor de cubera gebruiken we grote, snel zinkende stickbaits of forse poppers, bij voorkeur in felle kleuren, beide langzaam gevist. Voor de roosters wat sneller aas, vaak in natuurlijke kleuren. Deze hengels zijn ook prima geschikt voor de grote geelvintonijnen die hier tot over de 200 lb gaan. Een echte topmolen met voldoende lijncapaciteit is dan een must!

Ook hebben we wat lichtere hengels en molens mee voor onder meer de jacks, mullet snappers, kleinere tonijntjes. Altijd leuk om even af te wisselen.

Zinkende, felgekleurde stickbaits voor cubera

Verder gebruiken we zwaar materiaal om met levend aas op de echt grote cubera’s, almacos en ook roosters te vissen. Voor de roosters is dit materiaal niet per se nodig, maar die komen er wel tussendoor op levende bonito’s. Voor de cubera’s is het een must om ze uit te rotsen te halen. Op deze manier hebben we vele echt grote cubera’s gevangen (boven de 1.10 m), inclusief het huidige IGFA record van 1.20 meter voor onze maat Salvador. En ook de monster almaco´s die we hier vangen (vissen tot ver boven de 1.20 meter) vereisen zwaar materiaal.

Bovendien vangen we regelmatig forse haaien tot boven de 200 kg, die enkel met de zwaardere stokken eruit komen. De hengels en reels die we gebruiken liggen in de 30-50 lb klasse, met 80 lb nylon hoofdlijn en 150 lb fluorcarbon voorslag. Maatje 11/0 Owner Super Mutu als haak een levende bonito of een forse cojinua (green jack) als aas. Dit materiaal kan ook ingezet worden voor de marlijn en zeilvis.

Naast de fameuze cubera snapper, zwemmen hier ook almaco jacks van wereldrecordformaat.

PANAMA, PANAMA!

En zo gaat het de hele week door. We vangen prachtige vissen, dik over de twintig verschillende vissoorten. Ray vangt ook nog een hele dikke roosterfish. Uiteindelijk vangt hij ook zijn cubera op de popper en ook nog eens twee hele mooie op de slowjig. Ik kom weer heel dicht bij het huidige IGFA record almaco jack met een prachtige vis van 1.24 meter. Ik dacht een tijdje dat ik weer een dikke haai had gehaakt, de vis bleef maar op hoog tempo lijn nemen op het zware materiaal. Toen ik uiteindelijk de vis kon zien in het heldere water, kon ik het amper geloven.

In de avonduurtjes vis ik overigens vanuit de boot op dikke limoenhaaien en bullsharks. Vissen van dik boven de 200 kg komen langs de boot. Respect voor deze monsters!

Twee bekende superjachten, waaronder de Hodor, komen even in de baai liggen.

Tijdens de trip krijgen we zeldzaam bezoek. Twee bekende superjachten komen even in de baai liggen. De Lonian en de Hodor, beide van de Amerikaanse miljardair Lorenzo Fertitta, met een gezamenlijke waarde van over de 215 miljoen dollar. Inclusief duikboot, helikopter, visjacht, support boot en een zooitje jetski’s met een man of 50 aan personeel plus gasten. Wat een spektakel om te zien, een complete disco wordt op het eiland opgezet om de aanwezige schaars geklede dames even vertier te bieden. Absurd om onze tentjes achter dit gekkenhuis te zien staan, wat hebben we gelachen. Panama, Panama!

Een topweek met meerdere, grote cubera’s.

HELEMAAL AAN GORT

Een van de absolute hoogtepunten komt als we, recht voor het eiland waar we overnachten, wat stickbaits en poppers aan het slingeren zijn. Ray heeft er een witte Halco aan en krijgt uit het niets een vreselijke beuk erop. Het water ontploft en we staan even met de mond vol tanden. Een paar seconden hebben we geen enkel idee wat de popper van de oppervlakte heeft geplukt. Als dan toch de slip ongelofelijk hard begint te gillen wordt het wat duidelijker. Dit moet een grote geelvintonijn zijn. Maar die worden zo kort voor het eiland eigenlijk nooit gehaakt.

En toch is het er een! Raymond hangt vol in zijn Tenryu 80 lb stok en de Stella begint warm te lopen. Het zweet druipt van zijn kale koppie. “Hiervoor ben je naar Panama gekomen Ray; kromme stok, zweet, bloed en tranen, spierpijn, rauwe emotie, avontuur! Dat is nog een wat anders dan die Nederlandse zeebaarsjes…” Een dik uur later komt de vis eindelijk langs de boot. Wow, een topvis voor op de popperhengel. Deze vis gaat aan boord voor de foto´s en sashimi. En uiteraard het verse ruggenmerg, voer voor echte piraten!

Ray is helemaal aan gort na de dril van deze geelvintonijn.

Op de laatste dag besluiten we nog even een paar uurtjes in de archipel te gaan slingeren. We haken en verspelen een paar hele mooie cubera’s. De vis is los, maar wij zijn niet zo scherp meer. Mijn rechter ellenboog is helemaal aan gort. En Ray kan wel een paar uurtjes slaap gebruiken. We zijn echt op na een topweek, het is mooi geweest. We laten de deckmaat even een paar roosters vangen op onze hengels. Volledig aan gort en compleet voldaan gaan we terug naar de haven. De volgende trip vanaf onze eigen boot!

|> Dit is een artikel uit Beet Magazine

 

Reacties

  • Er zijn nog geen reacties.
  • Reactie toevoegen

    Vanaf NU niets meer Missen?

    De Mooiste Bestemmingen & Winacties Direct in je Mailbox!
    Inschrijven
    close-link